Anne olunca korkarsın

Irmak Akman, irmak@de-da-dergi.com

Facebook’ta Araştıran Anneler grubu üyesi annelere, günlük hayattaki korku ve kaygılarının annelikle birlikte nasıl değiştiğini ve yeni kaygılarıyla baş etmek için ne yaptıklarını sorduk. İşte aldığımız yanıtlar:

Arzu Boynukısa Soyalp
Ben eskiden kendime bir şey olmasından korkmazdım, yani hasta olsam, kaza yapsam hatta ölsem bile çok sorun değildi benim için. Ama şimdi canım çok kıymetli, bana bir şey olursa kızım ne olur diye bir kaygım oluştu anne olduktan sonra.

Burcu Özsoy
Alt kimlik/üst kimlik mevzularının hepsinin üstünde ve ötesinde evrensel değerlerle dolu bir yaşam sürme amacım vardı. Anne olduktan sonra çocuğuma da bu bakış açısını kazandırmak istediğimi (tabii kendisi de kabul ederse) biliyorum. Ama çocuğum bu şekilde bir hayat seçerse tüm bu kaosun içinde nelerle karşılaşacak bilmiyorum ve bu beni endişelendiriyor.

Sibel Tuzluca
Anne olmadan önce hayvanlardan fobi derecesinde korkardım. Anne olduktan sonra insanlardan korkar oldum. Özellikle çocuklara ve bizlere kötülük ve korkunç şeyler yaşatanlar ‘insanlar’. Bu arada hayvanların hepsini inanılmaz seviyorum artık, korkmuyorum aksine çok farklı bakıyorum onlara. Bebekler nasıl masum, savunmasız ve muhtaçsa onlar da öyle.

Aylin Güngörmüş Günertengil
Benim de çocuğum öncesinde sağlık güvenlik gibi endişelerim yoktu. Hala kendimle ilgili yok ama oğlumla ilgili her türlü konuda endişeliyim. Sağlık, güvenlik, gelecek, eğitim; her türlü konuda…

Yasemin Yakıcı Öztürk
Anne olmadan önce çok fazla gelecek ve maddi kaygım yoktu, bir şekilde geçinir giderdim, idare ederdim. Ama şimdi gelecek kaygım ve çocuklara bırakacağımız dünya için kaygım var. Eskiden bir şeylere şu anki durum için, adaletsizlik için karşı çıkıyorsam şimdi daha çok gelecek nesilleri düşünerek karşı çıkıyorum.

Duygu Eriçok Tayman
Anne olmadan önce yenilmezdim. Şimdi bir sürü korkum var. En büyük endişem de çocuğumun geleceği ile ilgili. Her sabah neye uyanacağımı bilmediğim ülkemde kızımı yetiştirmek istemiyorum. Birkaç sene sonra İran gibi mi olacağız kestiremediğim için ona yeni bir hayat kurma kaygım var. Okul, iyi bir eğitim, sağlıklı beslenme gibi detayların altından kalkmak kolay, ama “9 yaşında kızlar evlendirilebilir” diye açıklama yapılabilen bir ortamda yaşamasını istemiyorum.

Hatice Altun
Aşılarla ilaçlarla ve gıdalarla nasıl kansere yakalanıyor insanlar, nüfusu azaltmak için ne oyunlar dönüyor, küresel ısınma, dünyanın sonu, kimyasal zehirler, HAARP oluşumu… Bu aralar kaygılarım bunlar, hem de günlük.

Göksu Tugay Bilal
Anne olmadan önce çok rahat bir insandım. Ölsem ne olur ki derdim. Anne olana dek de hiç anlamamışım bebeğin sorumluluğunu. Doğumdan hemen sonra hayat sigortası yaptırdım. Şimdi kendime göre uygun metotlarla oğlumu yetiştirme kaygıları içerisindeyim. Doğa ve sporla iç içe bir aileyiz. O şekilde yetiştirebileceğim bir eğitim sistemi bulsam hemen dahil edeceğim. Bir yandan uzun yıllar Amerika’da yaşamış biri olarak oğlumu da orada büyütmek istiyorum çünkü ben ayrımcılık olmadan herkesi olduğu gibi kabul etmeyi orada öğrendim. (Gerçi Trump’tan sonra orada da pek çok şey değişiyor ama…) Ez cümle kendim, oğlum ve eşim için sağlık kaygıları en başta olmak üzere ölüm korkusu, ülkenin durumu ve eğitim sistemindeki çarpıklıklar beni endişelendiriyor. Arada sırada doğa ile ilgili aktiviteleri kendimizin organize ettiği home schooling (evde eğitim) bile bir opsiyon mudur diye düşünüyorum.

Reklamlar